این مقاله با هدف فراتحلیل پژوهش های مرتبط با «رسانه های اجتماعی و مشارکت سیاسی» در دو سطح پژوهش خارجی و داخلی نخست به بررسی نقاط قوت و ضعف این پژوهش ها و سپس مقایسه بین آن ها می پردازد. در این فراتحلیل، پژوهش ها در سه بخش نظری (چهار معیار)، روشی (ده معیار)، و نتیجه شناختی (دو معیار) بررسی شدند. فراتحلیل بیانگر این است که مهم ترین نقاط قوت پژوهش ها، تنوع رویکردهای نظری، استفاده از چارچوب نظری تلفیقی، تنوع جامعه آماری، تنوع شیوه های انتخاب حجم نمونه، استفاده از آزمون های آماری متنوع و درعین حال با توان آماری بالا، توجه به سطح تحلیل خرد، تنوع در رسانه های اجتماعی مورد بررسی، و توجه به تاثیرهای گوناگون در بخش نتایج است. همچنین نقاط ضعف پژوهش ها، استفاده از نظریه ها و دیدگاه های نظری غیرمرتبط در مبانی نظری، استفاده ضعیف از چارچوب های نظری تعیین شده در تحلیل یافته ها، ضعف تبیین ابعاد مشارکت سیاسی در مباحث نظری، غلبه پارادایم اثبات گرایی و روش پیمایشی، ناتوانی در استفاده از روش های کیفی و تلفیقی، ضعف سنجش روایی و پایایی ابزار، ضعف شاخص سازی متغیر مشارکت سیاسی در پرسشنامه و دست یافتن به نتایج متناقض در بحث نوع تاثیر است.

خوشه بندی، ابزاری پرکاربرد جهت تحلیل اطلاعات شبکه های پیچیده ‏است که برای مدل سازی سامانه های پیچیده بکار می رود. پیمانگی ، ‏معیاری پایه و فراگیر جهت ارزیابی و صحت سنجی خوشه بندی شبکه ها ‏است که دارای چالش هایی چون ان پی-سخت بودن مسئله و عدم‎ ‎امکان ‏استفاده از دانش اولیه در خوشه بندی می باشد. لذا، خوشه بندی مبتنی بر ‏معیار پیمانگی، قابلیت تعمیم به خوشه بندی های نیمه نظارتی را ندارد. از ‏طرفی، یکی از روش های خوشه بندی نیمه نظارتی، روش خوشه بندی مبتنی ‏بر تجزیه نامنفی ماتریسی (‏NMF‏) می باشد. اما این روش، ویژگی های ‏خاص شبکه ها را در نظر نمی گیرد. در این مقاله، برای غلبه بر چالش های ‏نام برده و با ارائه ی اثباتی جدید، برای خوشه بندی مبتنی بر معیار پیمانگی، ‏ساختاری مشابه با خوشه بندی مبتنی بر تجزیه نامنفی ماتریسی نامتقارن ‏ارائه می شود که در آن، امکان بهره گیری از دانش اولیه و حل به روش ‏تکراری میسر می گردد. سپس، روش خوشه بندی نیمه نظارتی نوینی به نام ‏تجزیه نیمه نظارتیِ نامنفی ماتریس های متقارن مبتنی بر معیار پیمانگی ‏‏(‏SSNMF-Q‏) با بهره گیری از مزیت دانش اولیه و روش حل تکراری، ‏به جای حل مسئله ان پی-سخت ارائه می گردد. برای ارزیابی روش ‏پیشنهادی، از پنج مجموعه داده واقعی استفاده شده که نتایج، بیانگر عملکرد ‏بهتر‎ SSNMF-Qدر مقایسه با سایر خوشه بندی های نیمه نظارتی مبتنی بر ‏NMF‏ می باشد.‏

کارایی نشان می دهد که سازمان چگونه از منابع خود در راستای تولید نسبت به بهترین عملکرد در مقطعی از زمان استفاده کرده است. یکی از مهم ترین شاخص های بررسی عملکرد شرکت ها کارایی است، پیش بینی کارایی شرکت های بورس اوراق بهادار و شناسایی عوامل مؤثر بر کارایی شرکت ضرورتی است که در این پژوهش به آن پرداخته شد. به طوری که این تحقیق به بررسی نقش معیار های ریسک و نظام راهبری بر کارایی شرکت می پردازد .. در این راستا، برای اندازه گیری کارایی شرکت از روش تحلیل پوشش داده ها استفاده شده است. متغیرهای مستقل اولیه در این پژوهش شامل متغیرهای نظارتی نظام راهبری می باشد. یافته های تجربی مربوط به بررسی 154 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه ی زمانی 1390 تا 1397، نشان می دهد که متغیرهای نسبت مالکان نهادی، نسبت مدیران غیرموظف، ارتباط سیاسی شرکت و نسبت مالکیت مدیریتی و تمرکز مالکیت نسبت به سایر متغیرها قدرت بالاتری در تبیین کارایی شرکت با استفاده از روش فرهنگی دارند و همجنین از بین معیار های ریسک معیار ریسک مالی،ریسک نوسان قیمت سهام وریسک بحران مالی بر کارایی تاثیر دارد به علاوه، از نتایج دیگر پژوهش می توان به این موضوع اشاره کرد که در پیش بینی و ارائه الگو کارایی آتی شرکت می توان از روش لاسو با خطای ناچیز استفاده کرد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.